besë

Klasifikimi: f, etnogr

1. f
   bés/ë,-a
   • ▸ fjala e dhënë me sigurinë se do të mbahet, fjala e nderit për një zotim: i doli nga besa; për besë! për fjalë të nderit; me të vërtetë; besa e burrit - pesha e gurit (fj. u.); besa e shqiptarit si #purteka e arit (fj. u.); shtëpinë e mban muri, besën e mban burri (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #purteka
   • ▸ besim i plotë, mirëbesim; besnikëri; besëlidhje: njeri me besë; i zë besë i besoj; s’ka besë nuk mund t’i besohet; ia la në besë.
2. etnogr
   • ▸ zotim i familjes së të vrarit për vrasësin se nuk do ta marrë gjakun për një kohë të caktuar; #pezullim i gjakmarrjes pas kësaj fjale; koha sa zgjat ky #pezullim; mbrojtja që gëzon miku nga mikpritësi: i ra në besë; i dha besë; e vrau në besë.
     Shiko gjithashtu: #pezullim, #pezullim