bíg/ë,-a

Klasifikimi: f, sh, tek, ndajf

1. f, sh
   bíg/ë,-a -a(t) [big/ël,-la -la(t)]
   • ▸ #dru a diçka tjetër që mbaron me një degëzim më dysh; vendi i degëzimit ose vetë degëzimi; furkaçe: shkop me bigë; biga e lumit; bigë lulesh (qershish); mal me biga.
     Shiko gjithashtu: #dru
2. tek
   • ▸ vinç i madh me dy krahë: bigë lundruese.
3. ndajf
   • ▸ si çift e drejt përpjetë: i rrinin mustaqet bigë; i bëri këmbët bigë (fig. përb.) vdiq; i ngre (i mban) veshët bigë përgjon me vëmendje të madhe.