brínj/ë,-a

Klasifikimi: f, sh, anat, gjeom

1. anat
   brínj/ë,-a -ë(t)
   • ▸ eshtër e gjatë, e ngushtë dhe e harkuar nga boshti i kurrizit deri te #kocka e gjoksit: brinjë e verbër (e varfër, e rreme) brinjë që nuk ngjitet te #kocka e gjoksit; brinjë qengji; theu brinjët; nuk i ka mish brinja është i dobët; / pjesa e trupit nga sqetulla deri te mesi, #ijë: më ther në brinjë; shtrihem në brinjë.
     Shiko gjithashtu: #kocka, #kocka, #ijë
2. sh
   • ▸ edhe - a(t) faqe e thepisur mali, shkëmbi etj., rripë; e përpjetë e vogël: #mori brinjën (fig.) iku nga mundi.
     Shiko gjithashtu: #mori
3. f, sh
   • ▸ ana e ngushtë e një sendi; pjesa a faqja anësore: brinjët e samarit.
4. gjeom
   • ▸ vija anësore e një figure gjeometrike a ku priten dy faqe të një trupi gjeometrik: brinjët e trekëndëshit (e kubit).