brumë

Klasifikimi: m, sh, fig, keq

1. sh
   brúm/ë,-i
   • ▸ miell gruri i gatuar me ujë e i tharbëtuar, që përdoret për të zënë bukë; miell gruri i përzier me ujë e i ngjeshur për bukë, për petë etj.: brumë i ardhur; #kulaç me brumë; u bë brumë u zbut, u squll; / edhe -ëra(t), ushqim me brumë (si buka, byreku etj.).
     Shiko gjithashtu: #kulaç
2. m
   • ▸ lëndë e trashë dhe e ngjeshur a lëndë e squllët: brumë qelqi (letre).
3. fig
   • ▸ lëndë, përbërje a përmbajtje; formim mendor, #moral etj.: është brumë i mirë (dikush); brumi i gjuhës #amtare; njerëz të një brumi.
     Shiko gjithashtu: #moral, #amtare
4. fig, keq
   • ▸ njeri i qullët e i humbur.