bukurí,-a

Klasifikimi: f, sh, kryes, rrallë, ndajf

1. kryes, sh, rrallë
   bukurí,-a -(të)
   • ▸ të qenët i bukur, veti e asaj që është e bukur, e bukura; tërësia e tipareve që e bëjnë dikë a diçka të bukur: bukuri trupore (shpirtërore); bukuria e fushave; / qenie a çdo gjë tjetër e bukur: bukuritë e natyrës; bukuri e
2. ndajf
   • ▸ si shumë mirë, bukur: sillet bukuri.