damár,-i

Klasifikimi: m, sh, biol, kryes, gjeol, fig

1. biol
   damár,-i -ë(t)
   • ▸ gyp nëpër të cilin qarkullon gjaku në trupin e njeriut a të kafshëve: damari i qafës; / gyp, nëpër të cilin kalojnë lëndët ushqyese në #gjethet e bimës etj.; #rremb: damarët e gjethes.
     Shiko gjithashtu: #gjethet, #rremb
2. kryes, sh
   • ▸ vija të degëzuara në mermer etj.; plasë në një send të ngurtë: shkëmb me damarë; #mori damarë.
     Shiko gjithashtu: #mori
3. gjeol
   • ▸ shtresë e hollë e nëntokës me një #mineral të dobishëm: damar qymyrguri (ari, bakri); / #rremb uji që kalon nën tokë: i gjeti damarin ujit.
     Shiko gjithashtu: #mineral, #rremb
4. m, sh
   • ▸ lidhje farefisnie a gjaku; diçka që e lidh njeriun me një mjedis të caktuar shoqëror; #rremb: e ka një damar nga fshati.
     Shiko gjithashtu: #rremb
5. fig
   • ▸ #dhunti e lindur, #dell: ka damar për muzikë.
     Shiko gjithashtu: #dhunti, #dell
   • ▸ #tekë, #trill; gjendje shpirtërore në një çast të caktuar (edhe në një varg njësish #frazeologjike): i #hipi damari iu tek, i #hipi në #kokë; u inatos, u zemërua; iu ndez (e zuri) damari u inatos, u zemërua; i kërceu (iu ngrit) damari (#delli) i ballit u inatos, u zemërua, #mori inat mënjeherë, i kërceu damari; / iu tek, i #hipi në #kokë për diçka; i ra damari i ra zemërimi, u zbut; është në damar të mirë është në gjendje të mirë shpirtërore e mund të të mbarojë punë; e gjeti në damar të keq e gjeti në gjendje të keqe shpirtërore, e gjeti të zemëruar a të mërzitur; ia gjeti damarin ia gjeti pikën e ndjeshme dhe e bëri për vete; e ka një damar marrëzie (marrie) është ca kokëkrisur.
     Shiko gjithashtu: #tekë, #trill, #frazeologjike, #hipi, #hipi, #kokë, #delli, #mori, #hipi, #kokë