dég/ë,-a

Klasifikimi: f, sh, anat, fig, etnogr, ndajf

1. f, sh
   dég/ë,-a -ë(t)
   • ▸ pjesë anësore që del si krah nga #trungu i drurëve, i shkurreve ose nga #kërcelli i bimëve: #krasit degët; lëshon degë; nuk ka degë pa rrënjë (fj. u.) nuk ka zhvillim pa mbështetje të shëndoshë.
     Shiko gjithashtu: #trungu, #kërcelli, #krasit
   • ▸ nënndarje administrative në një #dikaster, në një #ndërmarrje a në një #institucion; pjesë e një organizate a e një #institucioni në një rreth a në një qytet tjetër: dega ushtarake; dega e bankës.
     Shiko gjithashtu: #dikaster, #ndërmarrje, #institucion, #institucioni
2. anat
   • ▸ rrymë e vogël uji, që derdhet në një më të madhe; rrugë e vogël që lidhet me një kryesore: degë e Drinit; degë hekurudhe; / zgjatimi i një ene gjaku, i një #nervi a i një #indi; #rremb: dega e nervit (e aortës).
     Shiko gjithashtu: #nervi, #indi, #rremb
3. fig
   • ▸ fushë e diturisë, e artit, e shkencës etj. dhe drejtim i studimit përkatës në një shkollë; nënndarje e një veprimtarie shoqërore: degët e ekonomisë; dega e gjuhës (e ndërtimit) në universitet.
4. etnogr
   • ▸ pjesë a nënndarje e një fisi, e një familjeje etj.: degët e fisit.
5. ndajf
   • ▸ si drejt; si i ngrirë, akull: rrinte degë në këmbë.