dobësí,-a

Klasifikimi: f, sh

1. f, sh
   dobësí,-a -(të)
   • ▸ të qenët i dobët; gjendje jo e shëndoshë e trupit, e një pjese të tij ose e një organi; pafuqi: dobësi e përgjithshme; dobësia e zemrës (e muskujve).
   • ▸ vetia dhe gjendja e diçkaje të dobët, të brishtë etj.; të qenët me karakter e me vullnet të dobët, me aftësi mendore e me njohuri mjaft të kufizuara; e metë; mungesë; zbrazëti: dobësia e pulsit (e dritës); dobësia e kujtesës.
   • ▸ dashamirësi e dashuri e veçantë, për dikë a për diçka; parapëlqim e dëshirë e theksuar për diçka: ka dobësi pikturën.