errësír/ë,-a

Klasifikimi: f, sh, fig, kund

1. f, sh
   errësír/ë,-a -a(t)
   • ▸ mungesë e dritës a e ndriçimit; vend i errët: është errësirë; errësirat e shpellës.
2. fig
   • ▸ gjendje kur diçka është e errët, e paqartë: jemi në errësirë.
3. fig, kund
   • ▸ prapambetje e madhe arsimore e kulturore, padituri; dritë: errësira mesjetare.