éth/e,-ja

Klasifikimi: f, kryes, sh, fig

1. f, kryes, sh
   éth/e,-ja -e(t)
   • ▸ gjendje e sëmurë e trupit të njeriut, me #zjarrmi dhe zakonisht me të dridhura; #zjarrmi e lartë nga sëmundja; ndezulli: ethe malarike; ethet e verdha sëmundje ngjitëse që shfaqet përnjëherësh me #zjarrmi të madhe, me dhembje të kokës e të shpinës, me përzierje dhe të vjella: ethet e gushtit (e verës); ethet e Maltës (veter., mjek.) bruceloza; me shtatë palë ethe (bised.) me ethe shumë të forta; e zunë (e kapën) ethet.
     Shiko gjithashtu: #zjarrmi, #zjarrmi, #zjarrmi
2. fig
   • ▸ gjendje me ndjenja të forta, me shqetësime të mëdha e me dëshira të zjarrta; frikë e madhe: ethet e provimeve; i futi (i shtiu) ethet; është në (ndër) ethe.