fatkeqësí,-a

Klasifikimi: f, sh

1. f, sh
   • ▸ fatkeqësí,-a -(të) të qenët fatkeq; gjendje shumë e keqe për dikë: e përballoi fatkeqësinë; / ngjarje, dukuri etj., që i sjell një të keqe të madhe dikujt: fatkeqësitë e natyrës; i ra (i ndodhi) një fatkeqësi.