fytýr/ë,-a

Klasifikimi: f, sh, fig, bised

1. f, sh
   fytýr/ë,-a -a(t)
   • ▸ pjesa e përparme e kokës së njeriut ndërmjet flokëve e gushës dhe ndërmjet dy veshëve; pamja a shprehja e jashtme e kësaj pjese: me fytyrë të mbushur (të hequr); me fytyrë të zbehtë; me fytyrë të qeshur (të #ngrysur); iu bë fytyra dhe (u bë dhe në fytyrë) u zbeh shumë; u irnua; i iku fytyra u zbeh shumë; u #pre (u ter) në fytyrë i iku fytyra; u prish në fytyrë u shtrembërua në fytyrë (nga një pakënaqësi, nga inati etj.); u ndërrua në fytyrë u zbeh; u prish në fytyrë; i #mori fytyra zjarr u skuq shumë; një fytyrë i vinte, një fytyrë i shkonte (i ikte) herë skuqej, herë zverdhej; i erdhi fytyra në vend #mori pamjen e zakonshme; njëra dorë lan tjetrën, të dyja lajnë fytyrën (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #ngrysur, #pre, #mori, #mori
2. fig
   • ▸ edhe pamja e jashtme e diçkaje; faqe; trajtë: ia ndërruan fytyrën vendit; i dha fytyrë (diçkaje) i dha një trajtë të caktuar; #mori fytyrë (diçka) #mori trajtë të caktuar.
     Shiko gjithashtu: #mori, #mori
   • ▸ nder: është pa fytyrë (dikush) është i pacipë; ia #mori fytyrën (dikujt) e turpëroi shumë dikë; e bëri për fytyrë e bëri për të ruajtur nderin; ia zbardhi fytyrën e nderoi, e nxori faqebardhë; ia nxiu fytyrën e turpëroi shumë; s’i ka mbetur fytyrë është turpëruar shumë, s’ka sy e faqe të dalë përpara të tjerëve; më mirë të të shkojë #koka (kryet) se fytyra (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #mori, #koka
3. bised
   • ▸ pjesa e sipërme ose e përparme e diçkaje; #ballë; fushë: fytyra e ndërtesës; fytyra e orës.
     Shiko gjithashtu: #ballë