gjel,-i

Klasifikimi: m, sh, zool, fig, keq

1. zool
   gjel,-i -a(t)
   • ▸ mashkulli i pulës, #këndes: gjel fushe; ngrihet me gjelat ngrihet herët në mëngjes; fryhet si gjel (#tall.); s’rri gjeli mbi vezë (fj. u.) s’është punë për të, nuk e bën dot ai vetë atë punë; gjeli s’bën vezë (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #këndes, #tall
2. fig, keq
   • ▸ njeri mendjemadh e #kapadai: i rri gjel (dikujt) krekoset para tij, nuk e ul kokën, i rri kundër.
     Shiko gjithashtu: #kapadai
3. m, sh
   • ▸ send në trajtën e këtij shpendi: gjel sheqeri; gjeli i oxhakut.
   • ▸ gjymtyrë e parë e disa emërtimeve të pathjeshta për shpendë: gjel deti mashkulli i pulës së detit, gjeldet, misërok; gjel i egër shpend i pyjeve, i ngjashëm me këndesin, me #pendë të zeza, e me zë të çjerrë; gjelegër; gjel ujës shpend i egër i ujërave, me qafë të gjatë, me #pendë si të murrme; gjelujës.
     Shiko gjithashtu: #pendë, #pendë