gjykím,-i

Klasifikimi: m, sh, fig, logj

1. m, sh
   gjykím,-i -e(t)
   • ▸ veprimi sipas foljeve: gjykimi i një çështjeje (i ndeshjes).
2. fig
   • ▸ edhe mendim i formuar për dikë a për diçka dhe i shprehur si vlerësim përfundimtar: gjykim i drejtë (i thellë, i gabuar).
3. logj
   • ▸ aftësi për të gjykuar drejt; pjekuri mendore, fuqi e arsyes: burrë me gjykim; e ka humbur gjykimin; / formë e të menduarit për sendet e dukuritë dhe për #tiparet e tyre: gjykim i rremë; gjykime të #kundërta.
     Shiko gjithashtu: #tiparet, #kundërta