grýk/ë,-a

Klasifikimi: f, sh, bised, mjek, gjeogr

1. bised
   grýk/ë,-a -ë(t)
   • ▸ pjesa e prapme e gojës, ku nis gypi i ushqimit dhe i frymëmarrjes, fyt; ana e përparme e qafës: grykët e bardha (gryka e keqe, gryka e #ligë) #difteria; më dhemb gryka; i janë ënjtur grykët; flet me grykë i nyjëton fjalët me timbër grykor; u ngop deri në grykë hëngri tej mase; e pësoi nga gryka shpenzoi shumë për të ngrënë dhe për të pirë.
     Shiko gjithashtu: #ligë, #difteria
   • ▸ gojë: e mbylli (ia #kyçi) grykën; / gllënjkë: piu dy-tri gryka.
     Shiko gjithashtu: #kyçi
2. sh
   • ▸ -a(t) pjesa e sipërme dhe e ngushtë e pushkës, e shishes, e një ene a e diçkaje tjetër; ana e ngushtë ku futet ose del diçka: gryka e shishes (e enës); gryka e pusit; gryka e thesit; gryka e pushkës (e #topit); gryka zjarri (usht.) topa luftarakë.
     Shiko gjithashtu: #topit
3. sh, mjek, bised
   • ▸ #bajamet: i dhembin grykët.
     Shiko gjithashtu: #bajamet
4. f, sh
   • ▸ këmishë, fustan a veshje tjetër e sipërme me #jakë që mbyllet; #grykëse: veshi grykën; / #jakë; grykëz2: mbërtheu (zbërtheu) grykën.
     Shiko gjithashtu: #jakë, #grykëse, #jakë
   • ▸ grykëderdhje: gryka e Drinit.
   • ▸ pjesa e sipërme e gjellës, e qumështit etj.: gryka e qumështit #ajka; i dha grykën e gjellës i dha pjesën e sipërme më të mirë të gjellës.
     Shiko gjithashtu: #ajka
   • ▸ grykëza e parmendës.
   • ▸ gjymtyrë e parë e disa emërtimeve të pathjeshta: grykët e bardha (gryka e keqe, gryka e #ligë) (mjek. bised.).
     Shiko gjithashtu: #ligë
5. sh, gjeogr
   • ▸ -a(t) vend i ngushtë dhe i thelluar midis dy maleve, ku mund të kalohet ose ku zakonisht rrjedh një lumë a përrua; shteg mali; gji deti a liqeni midis brigjesh të larta: grykë mali (lumi, përroi); gryka e Këlcyrës; grykë deti (liqeni); gryka shkëmbore.