híj/e,-a

Klasifikimi: f, sh, fig

1. f, sh
   híj/e,-a -e(t)
   • ▸ vend i errët a me fare pak dritë; errësirë jo e plotë; hijesirë; gjysmerrësirë: hija e drurëve; rri në hije.
   • ▸ figura e një njeriu a e një sendi në një sipërfaqe, kur ai ndriçohet në anën e #kundërt; figurë e paqartë e një njeriu a e një sendi në errësirë ose në mjegull; njollë e errët që del në ekran, në një foto etj.: lëviznin disa hije; dritë dhe hije; hije në mushkëri.
     Shiko gjithashtu: #kundërt
   • ▸ vend i #mënjanuar që nuk bie në sy: rri në hije; mbeti në hije është në një gjendje që s’e vë re njeri.
     Shiko gjithashtu: #mënjanuar
   • ▸ pamja e një njeriu shumë të dobësuar a të tretur, të shqetësuar a të trishtuar; shembëlltyrë e dobët e dikujt; përshtypje e caktuar; #vegim që i shfaqet një njeriu të sëmurë, fantazmë: ka mbetur vetëm hija e tij është tretur shumë; është hija e babait të vet; ka hije të rëndë (dikush); hijet e bardha (euf.) hijet e #liga, fantazma, xhindë.
     Shiko gjithashtu: #vegim, #liga
   • ▸ të qenët i #hijshëm; hijeshi; e mira: nuk i ka hije të flasë kështu.
     Shiko gjithashtu: #hijshëm
2. fig
   • ▸ pozitë shoqërore pa vlerë a pa rëndësi; gjendje e paqartë; diçka që errëson vlerat a meritat e një njeriu; njollë: është (rron) nën hijen e dikujt është nën mbrojtjen a nën sundimin e dikujt; lindën hije dyshimi për të; i hedh (i bën) hije (dikujt a diçkaje) e bën të paqartë ose të dyshimtë; i la hije të zezë nënës së vet e njollosi nënën.