hir,-i

Klasifikimi: m, sh, fet, kryes

1. m, sh
   hir,-i -e(t)
   • ▸ sjellje e mirë; qëndrim mirëdashës, dashamirësi; nder që i bëhet dikujt, ndihmë, mirësi; kënaqësi: për hirin e nënës; për hir të shokut; me hir e pa hir me dashje ose pa dashje; domosdo.
   • ▸ bukuri, hijeshi: hiri i jetës; i jep (i shton) hir; i ka rënë shumë hir.
2. fet
   • ▸ mëshirë, ndihmë #hyjnore.
     Shiko gjithashtu: #hyjnore
3. kryes, sh
   • ▸ veshje ose sende të mbetura prej një shenjti a prej një oshënari të vdekur, që ruhen si #hajmali.
     Shiko gjithashtu: #hajmali