horizónt,-i

Klasifikimi: m, sh, nj, astr, fig, kryes, gjeol

1. nj, astr
   horizónt,-i -e(t)
   • ▸ vija rrethore më e tejme në hapësirë, ku duket sikur puqet qielli me tokën; pjesa e qiellit mbi këtë vijë; hapësirë e gjerë aq sa mund të #rrokë vështrimi ynë: anët (#pikat) e horizontit; / rreth i madh i përfytyruar që ndan hapësirën qiellore në dy gjysmërruzuj të barabartë, të cilët kanë si #pole zenitin e nadirin.
     Shiko gjithashtu: #rrokë, #pikat, #pole
2. fig, kryes, sh
   • ▸ rrethi i njohurive; shkalla e këtyre njohurive: njeri me horizont të gjerë; / fushë veprimi në një drejtim të caktuar: çelen horizonte të reja.
3. gjeol
   • ▸ shtresë shkëmbore me pasuri nëntokësore: horizont naftëmbajtës.