keq (i), -e (e)

Klasifikimi: sh, mb, kund, keq, fig, em, mjek

1. kund, keq
   keq (i), -e (e) këqíj,-a (të)
   • ▸ që ka veti a cilësi jo të mira (për një prodhim etj.); që është bërë me të meta, në mënyrë të parregullt ose jo ashtu si duhet; që nuk ka vlerë a që është shumë i dobët; që nuk të kënaq kur e ha, kur e pi ose kur e nuhat; jo i këndshëm; i #lig; i mirë: mall i keq; #gjellë (#kafe, erë) e keqe; duhan i
     Shiko gjithashtu: #lig, #gjellë, #kafe
2. fig, kund
   • ▸ edhe që të mundon, të dëmton ose të krijon një gjendje të vështirë; që të brengos a që të lëndon; që ndjell fatkeqësi; që sjell pasoja të padëshirueshme; i #lig; i mirë: sjellje (punë) e keqe; gjendje e keqe; lajm i keq; syri i keq vështrimi i dikujt që mendohet se sjell sëmundje a fatkeqësi; #tumor i keq (mjek.) kancer.
     Shiko gjithashtu: #lig, #tumor
3. em, keq
   • ▸ edhe si që bën, që prodhon a që krijon diçka me cilësi të dobët; i paaftë: shkrimtar (lojtar) i
4. kund
   • ▸ i pasjellshëm, i pamoralshëm; që bie në kundërshtim me #normat #morale; jo i mbarë; i #lig; i mirë: njeri (shok) i keq; ka zemër të keqe; fjalë (shprehje) e keqe.
     Shiko gjithashtu: #normat, #morale, #lig
5. keq
   • ▸ i vrenjtur: kohë e keqe kohë me re dhe me shi; mot i
6. mjek
   • ▸ gjymtyrë e dytë në disa emërtime të pathjeshta për të shënuar sëmundje të rënda: fruthi i keq; fyti i keq #difteria; kolla e keqe #tuberkulozi.
     Shiko gjithashtu: #difteria, #tuberkulozi