lak,-u

Klasifikimi: m, sh, kryes, fig

1. kryes, sh
   lak,-u léqe(t)
   • ▸ rrethi që bëhet kur shkojmë në shtjekëz njërën anë të një litari, të një #filli a të një teli; litari a #filli me këtë lidhje, që shërben për të kapur kafshë të egra a shpendë ose për të lidhur diçka: lak lepuri (dhelprash, zogjsh); e zuri (e kapi) me lak; / pjesë e litarit të samarit, e lidhur hark; litar për të lidhur një kafshë: #leqet e samarit; ia zgjidhi lakun.
     Shiko gjithashtu: #filli, #filli, #leqet
2. fig
   • ▸ gjendje e vështirë, e krijuar me dredhi për të dëmtuar a për të #asgjësuar dikë; kurth: ra në lak; e shtiu (e futi) në lak.
     Shiko gjithashtu: #asgjësuar
3. m, sh
   • ▸ diçka si hark ose si vijë e përkulur; pjesa ku përkulet diçka; kthesë, bërryl: laku i kularit; laku i fytit; laku i hënës; laku i rrugës (i lumit); laku i malit qafë mali e harkuar; udhë me shumë #leqe; #leqet e hajatit #qemerët e përkulur të hajatit; lak bore borë e grumbulluar si hark; laku i lahutës harku i lahutës; #leqet e këmbëve #gilcat; #leqet e gishtave #nyjat e gishtave; pjesët ku përkulet gishti.
     Shiko gjithashtu: #leqe, #leqet, #qemerët, #leqet, #gilcat, #leqet, #nyjat