lartësí,-a

Klasifikimi: f, sh, gjeom, fig, zyrt

1. f, sh
   lartësí,-a -(të)
   • ▸ largësia e diçkaje nga toka ose nga një sipërfaqe tjetër në drejtimin pingul; hapësira mbi tokë: fluturon në lartësi; #mori lartësi (libr.) u ngrit lart; humbi lartësi (libr.) u ul poshtë.
     Shiko gjithashtu: #mori
   • ▸ shtrirja e një trupi në hapësirë nga poshtë lart, gjatësia pingule e një trupi; largësia pingule e një vendi a e një pike të tokës nga sipërfaqja e detit; vend i lartë; pjesë e lartë e diçkaje: lartësi #absolute (gjeogr.) lartësia e një pike në rruzullin e tokës në krahasim me nivelin e detit; lartësi #relative (gjeogr.) lartësia e një pike në rruzullin e tokës në krahasim me një pikë tjetër të njohur. lartësia e malit (e kështjellës).
     Shiko gjithashtu: #absolute, #relative
   • ▸ të qenët i lartë (për tingujt dhe zërat): lartësia e tingullit (e toneve).
2. gjeom
   • ▸ #segmenti i drejtëzës pingule, që bie nga kulmi i një figure gjeometrike a i një trupi gjeometrik mbi bazën e tyre; gjatësia e këtij #segmenti: lartësia e trekëndëshit (e konit, e piramidës, e cilindrit).
     Shiko gjithashtu: #segmenti, #segmenti
3. fig
   • ▸ caku më i lartë i ngritjes ose i zhvillimit të diçkaje, rrafshi që duhet: nga lartësitë e kohës; në lartësinë e duhur.
4. zyrt
   • ▸ titull me të cilin u drejtohemi princave dhe princeshave; njeriu që mban këtë titull (në familje mbretërore): lartësia e tij...