lesh,-i

Klasifikimi: m, sh, nj, kryes, fig

1. nj, kryes, sh, fig
   lesh,-i -ra(t)
   • ▸ tërësia e qimeve që mbulojnë lëkurën e bagëtive të imëta, të deveve etj.; #filli që bëhet prej tyre; qimet në trupin e njeriut a të majmunit: lesh i dhirtë; lesh deleje (deveje); një bashkë lesh; delja ku kullot, atje lë leshin (fj. u.); shkoi (vajti) për lesh e doli (u kthye, erdhi) i qethur (fj. u.) (iron.) shkoi për të fituar, po humbi edhe atë që kishte pasur; vajti për t’i kërkuar llogari dikujt, po i kërkuan llogari atij vetë dhe e vunë përpara; / flokët e njeriut: leshrat e kokës; iu drodhën leshrat e kokës (fig.) u tmerrua; ia dha leshrat në dorë ia shkuli flokët; e rrahu mirë, ia tregoi qejfin kur i ra në dorë; iu ngritën leshrat e kokës përpjetë (fig.) u tmerrua.
     Shiko gjithashtu: #filli
2. m, sh
   • ▸ #pushi që mbulon kërcellin, #gjethet ose frytet e disa bimëve; #pushi i disa krimbave e kandrrave: ftua (pjeshkë) me lesh; krimb me lesh.
     Shiko gjithashtu: #pushi, #gjethet, #pushi
3. nj
   • ▸ lëndë si #fije të holla, që përdoret për të izoluar ose për të veshur sende të ndryshme: lesh xhami (druri).
     Shiko gjithashtu: #fije