ligjërím,-i I

Klasifikimi: m, sh, gjuh

1. m, sh
   ligjërím,-i I -e(t).
   • ▸ veprimi sipas foljeve.
   • ▸ të folur; gjuha e gjallë kur e flasim a e shkruajmë: ligjërim i bukur.
   • ▸ zëri i disa zogjve që këndojnë bukur, kënga e zogjve: ligjërimi i bilbilit.
2. gjuh
   • ▸ #variant i gjuhës me disa #veçori dalluese sipas rrethanave në të cilat bëhet #kumtimi dhe sipas qëllimit të kumtimit; e folme, gjuhë: #stilet e ligjërimit; ligjërimet shqiptare të Atikës (të Italisë); ligjërimi libror (bisedor, i thjeshtë).
     Shiko gjithashtu: #variant, #veçori, #kumtimi, #stilet