mundím,-i

Klasifikimi: m, sh, kryes, fig

1. m, sh
   mundím,-i -e(t)
   • ▸ veprimi dhe gjendja sipas foljeve.
   • ▸ mund a përpjekje e madhe për të bërë ose për të arritur diçka; përpjekë: nuk i shkoi mundimi kot; s’e #mori mundimin s’bëri as përpjekjen më të vogël.
     Shiko gjithashtu: #mori
2. kryes, sh, fig
   • ▸ dhembje ose vuajtje të mëdha trupore e shpirtërore: jetë me mundime.