njësí,-a

Klasifikimi: f, sh, usht, gjuh, let

1. f, sh
   njësí,-a -(të)
   • ▸ numri më i vogël në vargun e numrave natyrorë; madhësia e këtij numri; madhësia bazë për të numëruar ose për të #matur madhësi të tjera të një fare: njësia themelore; njësia jonë monetare (fin.) leku; njësi matjeje (gjatësie, #vëllimi); njësia e peshës (e kohës) (fiz.); katra ka katër njëshe ose katër njësi.
     Shiko gjithashtu: #matur, #vëllimi
   • ▸ ndarje gjeografike, administrative, ekonomike etj. brenda një të tëre: njësi administrative.
   • ▸ dyqan i veçantë ku shiten, grumbullohen a ndreqen sende të ndryshme: njësi tregtare (ushqimore).
2. usht
   • ▸ ndarje e forcave ushtarake sipas armëve dhe detyrave luftarake: njësi tokësore (ajrore, detare, tankiste).
3. gjuh
   • ▸ element bazë në sistemin e gjuhës a në nënsistemet e saj: njësi #fonetike (#sintaksore, #leksikore, #frazeologjike).
     Shiko gjithashtu: #fonetike, #sintaksore, #leksikore, #frazeologjike
4. let
   • ▸ të qenët një e i pandashëm; të qenët i njësuar; të qenët i njëjtë a shumë i ngjashëm: njësia politike (ekonomike); njësi pikëpamjesh (mendimesh). / thurje e rregullt dhe e pandërprerë me një lidhje të ngushtë e të mirë të pjesëve të një vepre letrare, shkencore etj.: njësia e veprës.