palcë

Klasifikimi: f, bot, fig, mb, ndajf

1. f
   pál/cë,-a
   • ▸ lëndë e butë si tru që mbush #zgavrat e eshtrave: palca e kurrizit (e shtyllës kurrizore) (anat.); u laga deri në palcë (fig.) u laga shumë; e urren deri në palcë (fig.) e urren shumë; e shfrytëzon deri në palcë (fig.) e shfrytëzon egërsisht; i ka hyrë frika në palcë (fig.) është tmerruar.
     Shiko gjithashtu: #zgavrat
2. bot
   • ▸ pjesa e butë brenda trungut, degëve, kërcejve a rrënjëve; thelbi i arrës, i bajames etj.: palca e shtogut.
3. fig
   • ▸ zemra a mesi i diçkaje; pjesa më kryesore a më e rëndësishme; pjesa më e mirë a më e zgjedhur; kulmi i diçkaje: palca e shkëmbit; palca e tokave; palca e Myzeqesë; palcë gjiri pjesa më e mirë e diçkaje; në palcë të dimrit; në palcë të vapës.
4. mb, fig
   • ▸ si shumë i njomë e i butë; i paarrirë, i papjekur; ushtër (për bimët e frytet e tyre); i parritur e me trupin ende të njomë (për njerëzit).
5. ndajf
   • ▸ si shumë (zakonisht me #mbiemrat i njomë, i butë): është palcë i njomë.
     Shiko gjithashtu: #mbiemrat