pell/g,-gu

Klasifikimi: m, sh, gjeogr

1. m, sh
   pell/g,-gu -gje(t)
   • ▸ gropë me ujë të ndenjur; gropë e madhe e mbushur me ujë për ujitje, ujëmbledhës; vend i thellë në det, në liqen a në lumë: pellgjet e rrugës; pellg artificial.
   • ▸ sasi e madhe lëngu e derdhur në një sipërfaqe: pellg nafte (gjaku).
   • ▸ vend me shtresa të pasura mineralesh a lëndësh të tjera: pellg nafte (qymyrguri).
   • ▸ mjedis me njerëz të këqij, të shthurur etj.; gjendje e keqe; #moçal, #batak: doli nga pellgu ku kish rënë.
     Shiko gjithashtu: #moçal, #batak
2. gjeogr
   • ▸ #trevë që laget nga një lumë a nga degët e tij; sipërfaqe ku rrjedhin e ku mblidhen ujëra, burime etj.: pellg lumor; / #trevë e gjerë e një deti pak a shumë të mbyllur dhe #viset rreth tij: pellgu i Adriatikut (i Mesdheut).
     Shiko gjithashtu: #trevë, #trevë, #viset
   • ▸ ultësirë; gropësirë: pellgu i Shkodrës (i Korçës).