pra/g,-gu

Klasifikimi: m, sh, fig, spec

1. m, sh
   pra/g,-gu -gje(t)
   • ▸ #brez prej guri, prej betoni a prej druri poshtë derës ose poshtë dritares; rrasë prej guri mbi këmbët e oxhakut; #brez i ngritur mbi një sipërfaqe për të penguar diçka ose si mbështetje: kapërcej pragun; pragu i qerres (i lesës) #dru i #gdhendur në pjesën e përparme të shtratit të qerres ose të lesës; prag lumi pjesë e ngritur ose #brez me gurë në shtratin e një lumi; pragje bore; pragu i çiftelisë ura e çiftelisë ku mbështeten e lartësohen telat.
     Shiko gjithashtu: #brez, #brez, #dru, #gdhendur, #brez
2. fig
   • ▸ pengesë: u bë prag e ndaloi, e pengoi; s’ka prag që s’kapërcehet (fj. u.).
   • ▸ shtëpia; familja; atdheu: prag më prag shtëpi më shtëpi; s’e ka kaluar pragun ka ndenjur brenda në shtëpi; iu shua pragu i vdiqën të gjithë njerëzit e familjes; na shkeli pragun na pushtoi.
   • ▸ koha që i paraprin një ngjarjeje të caktuar; koha para fillimit të diçkaje: në prag të Vitit të Ri, në prag të pleqërisë; është në pragun e jetës është i ri në moshë, sapo ka hyrë në moshë madhore.
3. spec
   • ▸ caku më i lartë a më i ulët i shfaqjes së diçkaje: pragu i dëgjimit (i dhembjes).