próv/ë,-a

Klasifikimi: f, sh

1. f, sh
   próv/ë,-a -a(t)
   • ▸ e dhënë që sillet për të vërtetuar, për të mbrojtur ose për të hedhur poshtë diçka; dëshmi, fakt, #argument: provë e qartë (bindëse); provë #lëndore (materiale) (drejt.) send a diçka tjetër si dëshmi për të vërtetuar krimin a për të përcaktuar fajtorin; e liruan për mungesë provash.
     Shiko gjithashtu: #argument, #lëndore
   • ▸ vërtetimi në praktikë i diçkaje; eksperiment që bëhet për të parë si është diçka: provë laboratorike; prova e fortësisë; provat e bombave atomike.
   • ▸ veprim paraprak për të kontrolluar saktësinë a masën e diçkaje para se ta përfundojmë, shkallën e përgatitjes ose gatishmërinë për diçka: prova e parë e kostumit; provat e orkestrës; prova e shumëzimit (#mat.).
     Shiko gjithashtu: #mat
   • ▸ përvojë e vështirë që duhet të kalojë dikush për të parë aftësitë a cilësitë e tij; #sprovë: e vuri në provë (dikë) e provoi; prova e zjarrit (fig.) provë vendimtare; e kaloi provën.
     Shiko gjithashtu: #sprovë