pýk/ë,-a

Klasifikimi: f, sh, usht, fig, keq

1. f, sh
   pýk/ë,-a -a(t)
   • ▸ copë druri a metali, e mprehtë nga njëra anë, që përdoret për të #çarë #drutë, duke e goditur me #vare: #çaj me pykë; pyka shtyhet (nxirret) me pykë [pykën e shtyn (e nxjerr) pyka] (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #çarë, #drutë, #vare, #çaj
2. usht
   • ▸ pjesë trupash që çan forcat e armikut dhe hyn në thellësi të pozicioneve të tij.
3. fig, keq
   • ▸ njeri i trashë e i pagdhendur; ai që s’ka mësuar fare: ishte pykë fare.