rrethím,-i

Klasifikimi: m, sh, usht

1. m, sh
   rrethím,-i -e(t)
   • ▸ veprimi sipas foljeve: rrethimi i kopshtit.
   • ▸ mjedisi rrethues; kushtet, në të cilat ndodhet dikush a diçka: rrethimi i fjalës (gjuh.) #konteksti i fjalës.
     Shiko gjithashtu: #konteksti
   • ▸ gardh a mur që rrethon një vend: rrethim guri (dërrase).
2. usht
   • ▸ gjendja e një ushtrie ose e një vendi kur e kanë rrethuar trupat ushtarake kundërshtare: #dara (unaza) e rrethimit; e çanë rrethimin.
     Shiko gjithashtu: #dara