rrëz/ë,-a I

Klasifikimi: f, sh, anat, fig, bised

1. f, sh
   rrëz/ë,-a I -a(t)
   • ▸ fundi i një mali, i një kodre etj. ose i diçkaje që është e ngulur a e mbështetur në tokë: rrëza e malit; rrëza e murit; e preu pemën deri në rrëzë; nuk ka majë pa rrëzë (fj. u.) askush e asgjë nuk mund të zhvillohet pa pasur një themel të shëndoshë; / vend që shtrihet në fund të një mali: rrëza e Korçës; fshatrat e rrëzës.
2. anat
   • ▸ fundi i një gjymtyre ose i një organi aty ku lidhet: rrëza e kofshës; në rrëzë të veshit shumë afër, fare pranë.
3. fig
   • ▸ pjesë e futur në skaj të një vendi ose të diçkaje të mbyllur; edhe #skutë, cep; qoshe: rrëzat e shtëpisë (e qytetit); rrëzat e arkës; njeri i rrëzave (keq.) rrëzak; fshihet (futet) rrëzave; është nga rrëza është nga lagjet e të varfërve, është i varfër.
     Shiko gjithashtu: #skutë
4. bised
   • ▸ rrënjë (bime): një rrëzë ulliri; lëshon rrëza.