rrót/ë,-a

Klasifikimi: f, sh, mb, thjesht, shar, keq, libr

1. f, sh
   rrót/ë,-a -a(t)
   • ▸ rreth metali a druri, i plotë a me spica, që rrotullohet rreth një boshti për të vënë në lëvizje një mjet a për punë të ndryshme: rrotë automobili (qerreje); rrotat e trenit; rrotë #mulliri; rrotë e dhëmbëzuar; rrethi (boshti) i rrotës; ecën rrotë më rrotë (me dikë) (bised.) ecën baras me një tjetër, nuk mbetet prapa tij.
     Shiko gjithashtu: #mulliri
   • ▸ rrotull: rrotë teli; rrotë djathi.
   • ▸ rrotëz: një rrotë penj.
2. mb, thjesht, shar, keq, libr
   • ▸ edhe si trashaman; budalla: është rrotë (fare); i ka lyer rrotën (dorën) dikujt i ka dhënë #mitë; rrota e historisë zhvillimi #objektiv i ngjarjeve historike që ecin gjithnjë përpara; i zuri rrota (#qerrja) bishtin u zu ngushtë, s’ka nga t’ia mbajë.
     Shiko gjithashtu: #mitë, #objektiv, #qerrja