shesh,-i

Klasifikimi: m, sh, fig, mb, ndajf

1. m, sh
   shesh,-i -e(t)
   • ▸ vend i rrafshët, fushë; vend i hapët, pa drurë dhe i papunuar; vend i hapët e i lirë që përdoret për një qëllim të caktuar: shesh i gjerë (me #bar); sheshi “Skënderbej”; shesh sportiv (lojërash); shesh ndërtimi.
     Shiko gjithashtu: #bar
   • ▸ pjesë e rrafshët e diçkaje: shesh pushimi (ndërt.) sheshore; sheshi i tryezës (i bankës); sheshi i këmbës shputa; sheshi i kokës.
2. fig
   • ▸ edhe tokë, dhe; fushë, #truall ku zhvillohet diçka: shesh luftërash (betejash); u ul në shesh; gjeti shesh (të lirë) veproi lirisht; #gjen shesh e bën përshesh vepron si do vetë.
     Shiko gjithashtu: #truall, #gjen
3. mb
   • ▸ si i sheshtë: vend shesh.
4. ndajf, fig
   • ▸ si përdhe, në tokë: u ul shesh; / shtruar: kuvenduan shesh.