shigjét/ë,-a

Klasifikimi: f, sh, fig, zool, ndajf, bised

1. f, sh
   shigjét/ë,-a -a(t)
   • ▸ shtizë druri a metali e hollë e me majë, që hidhet me hark.
   • ▸ rripth i metaltë i hollë e me majë, që tregon vlerat në një orë a në një aparat matës; vija e drejtimit të lëvizjes së këtij rripthi: shigjeta e peshores (e busullës).
   • ▸ sovajka e avlëmendit.
2. fig
   • ▸ diçka e hollë, e gjatë dhe e mprehtë; / fjalët e mprehta kundër dikujt a kundër diçkaje.
3. zool
   • ▸ shigjetull.
4. ndajf, bised
   • ▸ si shumë shpejt: iku shigjetë.