shkretë

Klasifikimi: mb, em, mallk, bised, iron, fig, f

1. mb
   shkrétë (i, e)
   • ▸ që nuk ka bimësi dhe kafshë, krejt i zhveshur; i braktisur nga njerëzit; i papunuar; që s’ka jetë e gjallëri: vende (fusha, toka) të shkreta; fshat i shkretë; rrugë të shkreta.
2. em
   • ▸ edhe si që nuk ka njeri të afërt; i vetëm; i mjerë; i lënë mënjanë, i harruar, #qyqar; i vdekur: plak i shkretë; ka mbetur vetëm, i shkreti; kur qe gjallë, i shkreti; i shkreti ti! (edhe iron.).
     Shiko gjithashtu: #qyqar
3. mallk
   • ▸ si që u zhduktë e u shkretoftë; që e marrtë #mortja; i mallkuar: kjo pleqëri e shkretë!
     Shiko gjithashtu: #mortja
4. em, bised, iron, fig
   • ▸ edhe si që e paçim gjithnjë, i bekuar: për këtë raki (duhan) të shkretë; / i bekuar: mbylle të shkretën! (derën, dritaren).
5. em, f
   • ▸ si përdoret si fjalë e ndërmjetme me kuptimin “të paktën”: pusho një herë, të shkretën!