shok,-u I

Klasifikimi: m, sh, përem

1. m, sh
   shok,-u I -ë(t)
   • ▸ njeriu me të cilin kemi #marrëdhënie të afërta, mendime, pikëpamje dhe interesa të përbashkët; njeriu me të cilin na bashkojnë rrethana të caktuara: shok fëmijërie (shkolle); shok jete bashkëshort; shok udhe bashkudhëtar; trimi i mirë me shokë shumë (fj. u.); thuajmë ç’shokë ke, të të them cili je (fj. u.); në rrezik e në nevojë shoku shokun ta ndihmojë (fj. u.); po s’pate shokun, pyet shkopin (fj. u.) njeriu është mirë të këshillohet me dikë; vëllezër jemi, shokë s’jemi kemi lidhje gjaku, por kemi pikëpamje të ndryshme.
     Shiko gjithashtu: #marrëdhënie
   • ▸ njeriu i aftë për punë ose me veti të mira të karakterit: nuk i gjendet shoku; shok ka veten s’ka tjetër si ai.
   • ▸ përdoret kur i drejtohemi dikujt me nderim; zoti: shoku #inxhinier.
     Shiko gjithashtu: #inxhinier
2. përem
   • ▸ si njëri, tjetri: u zunë shoku me shok.