shpirt,-i

Klasifikimi: m, sh, filoz, psikol, fig, fet, bised

1. filoz, psikol
   shpirt,-i -ra(t)
   • ▸ bota e brendshme e njeriut; vetitë #psikike, ndjenjat dhe përjetimet e tij; #vetëdije, #ndërgjegje: ma do shpirti e dëshiroj dikë a diçka; më qan shpirti vuaj shumë; e dëshiroj shumë dikë a diçka: shpirti ma di; më kënaqet shpirti; s’u ndahet shpirti e duan shumë njëri-tjetrin; thellë në shpirt; nga del fjala, del shpirti (fig.) fjala e dhënë mbahet deri në fund; / #ndërgjegjja si forma më e lartë e veprimtarisë #psikike të njeriut: trupi dhe shpirti.
     Shiko gjithashtu: #psikike, #vetëdije, #ndërgjegje, #ndërgjegjja, #psikike
2. m, sh
   • ▸ #tiparet e karakterit a të personalitetit të njeriut ose faktorët e brendshëm që e nxitin në punë; synimet që përcaktojnë sjelljen dhe veprimin e dikujt; fryma: punon me shpirt; ia dha me gjithë shpirt; është shpirt njeriu është shumë i mirë e njerëzor; me shpirt të gjerë (#fisnik, luftarak); me gjithë shpirt; nuk ka shpirt nuk ka mëshirë.
     Shiko gjithashtu: #tiparet, #fisnik
   • ▸ frymëzuesi, organizuesi dhe udhëheqësi i një grupi njerëzish, zemra: shpirti i skuadrës; shpirti i tregtisë.
3. fig
   • ▸ gjëja më e #qenësishme, thelbi i diçkaje: shpirti i artit; / njeriu më i shtrenjtë e i afërt, zemër: e kam shpirt; e dua si shpirt.
     Shiko gjithashtu: #qenësishme
4. fet
   • ▸ ana jomateriale e pavdekshme e me burim #hyjnor, që i jep jetë njeriut dhe e lidh atë me Zotin; #mit. qenie e patrupëzuar e me fuqi të mbinatyrshme: shpirtrat e të vdekurve; shpirtrat e këqij; dha shpirt vdiq; për shpirt të nënës! (betim.).
     Shiko gjithashtu: #hyjnor, #mit
5. bised
   • ▸ jetë: e gjetën pa shpirt; i dha shpirt e ngjalli; e mbajti gjallë.
   • ▸ njeri, vetë, frymë: u bënë gjashtë shpirt.