shtýll/ë,-a

Klasifikimi: f, sh, sport, anat, fig, mb

1. f, sh
   shtýll/ë,-a -a(t)
   • ▸ #trung i gjatë e i drejtë prej druri, prej metali a prej betoni, që shërben në ndërtime për të mbajtur diçka të rëndë, pjesë të një ndërtese ose për zbukurimin e saj; përmendore në këtë trajtë: shtyllë telefoni (e tensionit të lartë); shtyllat e galerive; #portik me shtylla; shtyllë dorike (arkit.); nuk mbahet shtëpia me një shtyllë (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #trung, #portik
   • ▸ lëndë e lëngët a e gaztë brenda një gypi; gypi me #zhivë në termometër; pajisje metali a xhami me një gyp të gjatë, që përdoret për #distilim, për #filtrim etj. në industrinë kimike: shtylla e zhivës (e termometrit); shtyllë #distilimi (dendësimi).
     Shiko gjithashtu: #zhivë, #distilim, #filtrim, #distilimi
   • ▸ #shtjellë tymi, pluhuri, avulli etj. që ngrihet përpjetë: shtylla e hirit vullkanik.
     Shiko gjithashtu: #shtjellë
2. sport
   • ▸ secili nga tre trarët e portës në lojën e futbollit.
3. anat
   • ▸ vargu i kockave unazore në mes të shpinës së njeriut dhe të kafshëve: shtylla kurrizore.
4. fig
   • ▸ ai që mban barrën kryesore të punëve; mbështetja kryesore e diçkaje, themeli: është shtylla e shtëpisë (e familjes).
5. mb, fig
   • ▸ si i fortë, i qëndrueshëm, i patundur: është shtyllë.