shul,-i

Klasifikimi: m, sh, tek, fig

1. m, sh
   shul,-i -a(t) dhe -e(t)
   • ▸ #dru i gjatë, i drejtë dhe i qëruar nga degët; #hu i gjatë e i trashë; trau i #mesit të çatisë; #direku: shuli i mullarit #strumbullari; shuli i tendës; shuli i barkës; shuli i vegjës druri ku mblidhen #fijet a pëlhura.
     Shiko gjithashtu: #dru, #hu, #mesit, #direku, #strumbullari, #fijet
   • ▸ #dru i trashë a shufër metali e lëvizshme, që shërben për të mbyllur portën ose dritaren përbrenda; #lloz: i vuri shulin e mbylli.
     Shiko gjithashtu: #dru, #lloz
   • ▸ tredhës.
2. tek
   • ▸ vegël e një arme që merr fishekun për në fole dhe ka gjilpërën për të goditur kapsollën: shuli i pushkës (i automatikut, i mitralozit).
3. fig
   • ▸ njeri i fortë e me trup të drejtë; njeri i gjatë, stërhell. Hhyri (shkoi) shul e doli (erdhi) #lloz nuk mësoi a nuk përfitoi asgjë; i vuri shulin (diçkaje) e mbylli diçka; / e prishi, e shkatërroi krejt.
     Shiko gjithashtu: #lloz