sipërfáq/e,-ja

Klasifikimi: f, sh, fig, gjeom

1. f, sh
   sipërfáq/e,-ja -e(t)
   • ▸ ana e jashtme e një trupi, që e kufizon atë si diçka më vete; faqja e sipërme: sipërfaqe e rrafshët; sipërfaqja e Tokës; sipërfaqja e detit (e liqenit); doli mbi sipërfaqe.
   • ▸ shtrirja e diçkaje në hapësirë; hapësira brenda kufijve të një vendi, e zënë me diçka a e caktuar për diçka, që matet zakonisht me njësi katrore; #truall: sipërfaqja e Shqipërisë; sipërfaqe banimi.
     Shiko gjithashtu: #truall
2. fig
   • ▸ ana e jashtme më e dukshme e gjërave, që nuk zbulon thelbin e tyre: i shikon gjërat në sipërfaqe.
3. gjeom
   • ▸ pjesë e një rrafshi e kufizuar në çdo anë nga një vijë e thyer ose e lakuar, që shprehet me njësi katrore si shumëzim i gjatësisë e i gjerësisë: sipërfaqja e katrorit (e trekëndëshit).