stréh/ë,-a

Klasifikimi: f, sh, fig

1. f, sh
   stréh/ë,-a -ë(t)
   • ▸ pjesë e çatisë që zgjatet jashtë mureve të ndërtesës: u fut nën strehë.
   • ▸ banesë, shtëpi; #vatër: strehë vorfënore (vjet.) #institucion ku mbaheshin fëmijë jetimë; mbetën pa strehë (nga lufta).
     Shiko gjithashtu: #vatër, #institucion
   • ▸ pjesë e diçkaje që del më përpara: streha e kapeles (e kasketës); streha e ballit pjesa e ballit e dalë mbi sy.
2. fig
   • ▸ banesë dhe mbrojtje e përkohshme që i jepet dikujt për t’u çlodhur, për ta shpëtuar nga ndonjë rrezik etj.: gjeti strehë; i dha strehë; iu bë strehë.