thík/ë,-a

Klasifikimi: f, sh, fig, mb, ndajf

1. f, sh
   thík/ë,-a -a(t)
   • ▸ mjet i vogël me presë të gjatë prej metali e me #dorezë: thikë operacioni (mjek.); tehu i thikës; u bë për thikë u bë për të therur (për kafshët); i shkoi në thikë i theri; i vuri thikën e theri; / pjesë e metaltë dhe e mprehtë e një pajisjeje që shërben për të prerë a për të #lëmuar sipërfaqen e diçkaje: thikë rrethore; thika e zdrukthit.
     Shiko gjithashtu: #dorezë, #lëmuar
2. fig, mb
   • ▸ edhe si vend shumë i pjerrët; që vjen a që zbret pingul: kapërcyen rripa e thika; e #tatëpjetë thikë.
     Shiko gjithashtu: #tatëpjetë
3. fig
   • ▸ #sëmbim a dhembje e fortë: e zuri një thikë në bark.
     Shiko gjithashtu: #sëmbim
4. ndajf, fig
   • ▸ si pingul: ngrihet (bie) thikë.