trëndafíl,-i

Klasifikimi: m, sh, bot, mb, fig, përk, poet

1. bot
   trëndafíl,-i -a(t)
   • ▸ shkurre zbukuruese me #kërcell të gjatë me #gjemba, me lule të mëdha fletë-fletë, të merme e në ngjyra të ndryshme; lulja e kësaj shkurreje.
     Shiko gjithashtu: #kërcell, #gjemba
   • ▸ gjymtyrë e parë e emërtimeve të pathjeshta për disa bimë: trëndafil breshke trëndafil me #gjethe gjithmonë të #blerta, me lule të bardha të grumbulluara në #tufa; trëndafil deti fillikate; trëndafil i egër shkurre e egër, e degëzuar dhe me #gjemba, me lule të bardha me pesë petla, që bën fryte të kuqe me shumë fara brenda.
     Shiko gjithashtu: #gjethe, #blerta, #tufa, #gjemba
2. mb
   • ▸ si që ka ngjyrë të çelur ndërmjet së kuqes e së bardhës: u bë trëndafil në fytyrë.
3. fig, përk, poet
   • ▸ djalë a vajzë që ka bukuri e njomësi, lule.