turbullír/ë,-a

Klasifikimi: f, sh, fig, kryes

1. f, sh
   turbullír/ë,-a -a(t)
   • ▸ të qenët i turbullt; ujë a lëng tjetër i turbullt: kulloi turbullira në fund.
   • ▸ kohë e keqe, kohë e vrenjtur.
   • ▸ gjë e paqartë, diçka e turbullt: dukej një si turbullirë.
2. fig
   • ▸ gjendje shpirtërore e shqetësuar; çrregullim në një organ të trupit: turbullirë nervore.
3. fig, kryes, sh
   • ▸ #rrëmujë; lëvizje e paorganizuar e njerëzve, që bëhet për të shprehur pakënaqësitë ndaj regjimit; trazirë: turbullira politike; bënë turbullirë.
     Shiko gjithashtu: #rrëmujë