ulërím/ë,-a

Klasifikimi: f, sh, kryes, fig

1. f, sh
   ulërím/ë,-a -a(t)
   • ▸ zë i fortë, i zgjatur e therës a si me të qarë i ujkut, i qenit etj. kur ulërin; zhurmë e ngjashme nga disa sende a dukuri: kush bëhet me ujqër, do nxërë ulërimën (fj. u.); dëgjohej ulërima e erës.
2. kryes, sh
   • ▸ #klithmë e fortë dhe therëse e njeriut (kur ka ndonjë dhembje shumë të madhe etj.); #kujë; britmë e fortë dhe e çjerrë: ulërimat e fëmijëve.
     Shiko gjithashtu: #klithmë, #kujë
3. fig
   • ▸ zhurmë që bëhet për qëllime të caktuara; çirrmë: vuri ulërimën.