varr,-i

Klasifikimi: m, sh, fig, mb

1. sh
   varr,-i -e(t)
   • ▸ gropë ku vihet i vdekuri; varrezë: varri i heroit; qetësi (heshtje) varri qetësi (heshtje) e plotë; varret e fshatit; është bërë sikur ka dalë nga varri është tretur a është zbehur shumë.
2. fig
   • ▸ vendi ku #gjen vdekjen dikush a merr fund diçka; e keqja më e madhe, gropë; vdekje: Shqipëria u bë varr për agresorët; është në buzë të varrit; deri në varr deri në fund të jetës; i hapi (i bëri) varrin (dikujt) e vrau; e dërrmoi, e shkatërroi keqas; i kurdisi një të keqe të madhe; kush i bën varrin tjetrit, bie vetë brenda (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #gjen
3. mb
   • ▸ si shumë i vështirë, i padurueshëm; i zymtë: jeta i ishte bërë varr.