vëllazërí,-a

Klasifikimi: f, sh, përmb, nj, etnogr, vjet, fet

1. përmb
   vëllazërí,-a -(të)
   • ▸ gjithë vëllezërit: u mblodh vëllazëria.
2. nj
   • ▸ lidhje e afërt ndërmjet vëllezërve a ndërmjet njerëzve të një gjaku; të qenët vëllezër: kanë vëllazëri me njëri-tjetrin; / afri e njerëzve me #ideale e me qëllime të njëjta; lidhje e dashuri prej vëllezërish: ta ruajmë (ta forcojmë) vëllazërinë.
     Shiko gjithashtu: #ideale
3. etnogr
   • ▸ nënndarje e një fisi, me disa familje të mëdha të së njëjtës prejardhjeje nga ana e babait dhe me pronë të përbashkët: fis me tri (me gjashtë) vëllazëri.
4. vjet, fet
   • ▸ bashkim me synime të caktuara i njerëzve të një kombi etj.; shoqëri, shoqatë; bashkësi murgjish a fetarësh të tjerë në një manastir: vëllazëritë e shqiptarëve jashtë atdheut; vëllazëria e Manastirit; vëllazëri e shenjtë.