vet (i, e)

Klasifikimi: përem, em, spec

1. em
   vet (i, e) -(të), -a (të)
   • ▸ edhe si i tij ose i saj (kur lidhet me kryefjalën e fjalisë): është vajza e vet; e tha me gojën e vet; e ka të vetin; ngul këmbë në të vetën; e bëri të vetën e përvetësoi; atë që kishte mundësi a deshi ta bënte, e bëri; u mundua me atë të vetën u mundua me sa kishte fuqi; e çoi në vend të vetën nguli këmbë e u bë siç deshi ai, i shkoi e tija; ai të vetën se të vetën ai ngul këmbë me kokëfortësi dhe bën si do vetë; guri është i rëndë në vend të vet (fj. u.).
2. spec
   • ▸ #vetjak4.
     Shiko gjithashtu: #vetjak