zhúrm/ë,-a

Klasifikimi: f, sh, spec

1. f, sh
   zhúrm/ë,-a -a(t)
   • ▸ tinguj të çrregullt e të përzier kur përplasen a kur fërkohen dy sende, kur pëlcet diçka etj.; krismë, #rrapëllimë; thirrje e britma njerëzish që grinden ose që flasin njëkohësisht, #potere: zhurma e erës (e ujit); dëgjohej zhurmë.
     Shiko gjithashtu: #rrapëllimë, #potere
   • ▸ diskutim i fryrë në shtyp etj. rreth dikujt a rreth diçkaje; #bujë: bëri shumë zhurmë.
     Shiko gjithashtu: #bujë
2. spec
   • ▸ tinguj të çrregullt të aparateve të posaçme; tingëllim që nuk ka tone të qarta; zë i paqartë: zhurma e zhurmuesit; ka zhurmë në zemër (mjek.).